Een paar weken geleden nodigden Shimon en Irit, vrienden uit onze gemeente, ons uit hen in de soekotvakantie te komen bezoeken in Sde Boker, in de Negev. Zij zouden daar een week zijn in het huis van de ouders van Irit, en ze vroegen of wij geen zin hadden ook een paar dagen te komen. Kees Jan had het razenddruk, en zag geen mogelijkheid om een paar dagen vrij te nemen. Na enig dubben besloot ik alleen te gaan met de kinderen. We hadden via Irit de mogelijkheid voor een vriendenprijs 2 nachten in het guesthouse van de universiteit daar te verblijven, pal tegenover het huis van Irits ouders.
Het was een heerlijke plek, en we hebben genoten van de woestijn en het samenzijn met onze vrienden en hun vier jongetjes. Het enige minpunt was dat de tweede dag, toen we een uitstapje wilden maken, onze auto het begaf. We waren nog maar net het dorp uitgereden, en de auto hield ermee op. Wat was ik blij dat Shimon alle telefoontjes die gepleegd moesten worden voor mij in het Ivriet kon doen. Ik kon al niet eens in het Engels uitleggen wat er aan de hand was, en waar we precies zaten, laat staan dat ik dat in het Ivriet had gekund. Uiteindelijk is de auto opgehaald door de Israelische "wegenwacht" en naar Jeruzalem gebracht, en ben ik de dag daarna met de kinderen met de bus weer teruggegaan naar Jeruzalem.
Direct naast en achter ons guesthouse zag het er zo uit:
Sde Boker is de kibboets waar David Ben Goerion woonde en, samen met zijn vrouw, ligt begraven. Bij het graf komen, zeker als het vakantietijd is, bussen vol Israelies en toeristen kijken. Vlakbij het graf is een soort park, met een enorm groen grasveld. Heel mooi, en heel onwerkelijk met al dat zand en die stenen om je heen. Shimon genoot ervan samen met Rafael een vlieger op te laten daar, en een balletje met hem te trappen. Hij verheugt zich al op de tijd dat zijn eigen jongens (die tussen de 1 en 6 zijn) wat groter zijn!
Ik ben nog een keer 's avonds met de kinderen naar de grote kloof gewandeld, die vlak achter het guesthouse lag. Hoewel het donker was, was het een indrukwekkend gezicht. We werden verlicht door een volle maan, en een hemel vol sterren, waardoor we eigenlijk heel veel konden zien. We hebben daar even gezeten, en met elkaar gelezen (met een zaklamp) hoe God op de vierde dag de zon, maan en sterren schiep. Zo in het donker, in the middle of knowwhere, kregen deze bekende Bijbelverzen weer een heel ander licht. Echt heel mooi. Niet op foto vast te leggen, maar toch maar geprobeerd:
0 reacties:
Een reactie plaatsen